مطلق بر مقيد حمل شود ، خواه اطلاق آن بدلى باشد خواه شمولى . 2 . آنجا كه مطلق و مقيد در اثبات و نفى يكى بوده و اطلاق مطلق ، بدلى است . در اين صورت معروف آن است كه مطلق بر مقيد حمل مىشود - مانند : « اسيرى را آزاد كن » ، « اسير مؤمنى را آزاد كن . » - زيرا ظاهر امر در مقيد آن است كه براى وجوب تعيينى است و اين ظهور بر ظهور مطلق در اطلاق تقدّم دارد ، زيرا مقيد صلاحيت براى آن دارد كه قرينه براى مطلق باشد . پرسش 1 . مقدمات حكمت را بيان كنيد . 2 . مقصود از « در مقام تشريع بودن » چيست ؟ با ذكر مثال توضيح دهيد . 3 . آيا در مقام بيان بودن ، امرى مطلق است يا نسبى ؟ توضيح دهيد . 4 . مثالى ذكر كنيد كه شارع در آن در مقام بيان نباشد . 5 . اگر شك كنيم متكلم در مقام بيان هست يا نه ، چه بايد كرد ؟ 6 . چرا و در چه صورت وجود قدر متيقن مانع از تمسك به اطلاق است ؟ با ذكر مثال توضيح دهيد . 7 . چرا و در چه صورت انصراف به بعضى از مصاديق لفظ مانع از تمسك به اطلاق است ؟ با ذكر مثال توضيح دهيد . 8 . سه مورد را بيان كنيد كه در آن مطلق و مقيد با يكديگر تنافى ندارند . ( با ذكر مثال ) . 9 . دو مورد را بيان كنيد كه در آن مطلق و مقيد با يكديگر تنافى دارند . با ذكر مثال توضيح دهيد كه اين تنافى چگونه بر طرف مىگردد .